Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler

Kariyerine Fransız takımı Paris Saint-Germain'de devam eden futbolcu.

App Store da yokluğunu hissettiğim uygulama.

Başıma nadir gelen durumdur. Geçtiğimiz kasım ayında küçük çaplı bir trafik kazası sonucunda üç gece beni zorlayan durumdur. Bir de doğumlardan sonraki ilk haftanın geceleri o yaşadığınız yoğun acıyı tekrar tekrar yaşar gibi uykusuz geceler olarak devam eder.

Toplumun büyük bir kitlesine göre Statü sağlama aracı.

Ye kürküm ye

Pedagojik bir terimdir. Çocuğun baskı, korku, istismar şiddet gibi olumsuz duygulardan kendini korumak için tüm duygularını bastırması, hissizleştirmesi anlamına gelir. Ağlaması, üzülmesi gereken yerde ağlayamaz, gülüp sevinmesi gereken yerde tepkisiz kalır. Bir anda olan bir durum değil yavaş yavaş gelişen bir sorundur.

netflix platformunda yayınlanan, müzikal drama ve komedi türündeki animasyon.



Konusu: Küba'da kendi halinde bir müzisyen olan amcamız, kinkajou olarak bilinen maymunumsu hayvanı bulur ve ona bakar. Hayvanın müzikal yetenekleri ile birlikte gösteriler yaparlar. Yaşlı adamın ilk aşkına yazdığı son şarkıyı, sevdiği kadın şarkıcılıktan emekliliğe ayrılmadan ulaştırmalıdır. Ne var ki kader şarkıyı ulaştırmada küçük hayvanı ve aykırı genç yeğenine görev verecektir.


Ailecek izlenebilecek, duygusal yönleri ağır basan, müzikal tadında bir animasyon.





Ben özellikle türkçe dublaj başarısına bayıldım.

Filme puanım: 6.5/10

Bıraktığım sosyal platform.

Birine kızıyorum dava açıyor..
Ortaya kızıyorum, halkı kin ve düşmanlığa teşvik deniyor..
Atatürk'ün kendi el yazısını paylaşıyorum, hakaret etti deniyor..
Hükümeti eleştiriyorum, çapulcu gezizekalı oluyorum..
Ulen muhalefeti eleştiriyorum hülooğ makarna kafa..
Futbol takımımı destekliyorum tinerci çıkıyorum..
Film eleştiriyorum kültürsüz oluyorum..
Birine hal hatır soruyorum yalaka diyorlar..
Dünya Kedileri Sevme Günü'nde paylaşım yapmayınca hayvan düşmanı ilan ediliyorum..
Yabancılara yazıyorum provokatör ajan..
Amerikan başkanına yazıyorum "ulen kim seni naapsın?"lar..
İstihbarat paylaşıyorum, sonradan çıkınca sen bu işin içindesin..
Hayal kuruyor hikaye yazıyorum, ayakları yere basmayan oluyorum..

Bu canına yandığımın twitter'ında kimse olumlu düşünemiyor. Herkes kavga, niza peşinde.. bıraktım gitti..

vehim yani kuruntu kökünden türeyen, yersiz yere korkuya, kuruntuya kapılmak anlamındadır. Misal dün berberdeydim. Adam bi güzel traş etti, dayadı, yıkadı, temizledi, sonra dedi ki "abi kulak çöpü ister misin?" Aldı beni bi düşünce.. Ulan yoksa kulaklarımda fıstık ezmesi mi gördü bu şimdi diye.. hayır temiz diye biliyorum ama acaba unutmuş olabilir miyim kulak temizliğimi? Yok yok kıl kaçmıştır diye düşündüm ama anladım ki bunun sonu yok. Adama "yok sağol" dedim ama eve gelene kadar kulağıma sokmadığım peçete kalmadı. İşte bunlar hep vehmetmek. Ya da öyle paranoyadır bilemedim şimdi..

Şunu söylemek istiyorum ki her ortamda ama her ortamda o izleyen kişi benim. Hani insanların eşiyle tartışmasını, çocuğunu dövmesini, kahkahası arşa ulaşmasını izlemem ama bulunduğum ortamdaki herkesi izlerim. Temizlik personellerimizden tutun, doktorlarımız, hiç konuşmadığım iş arkadaşlarım, akrabalar, ortamdaki misafirlerim veya misafirliğe gittiğim herkesi en ince ayrıntısına kadar izlerim ama asla çaktırmam. Kimse benim sağa sola baktığımı göremez. Tüm alıcılarım sonuna kadar açık, herkesten haberdarım. Ve bir o kadar da silik bir insanım. 4 yıldır çalıştığım hastanede beni görüp "ayy cınım sen yeni mi başladın?" sorusuna çok maruz kalıyorum. Bu da işimi nasıl profesyonelce yaptığımı göstermez mi?

Komşu ülkelerin baskıları, iç savaş ve son olarak ABD 'nin "türkiye'den başvuru yapan bilmem kaç bin afganı ülkeme kabul ederim" şeklindeki kışkırtıcı tavrı nedeniyle 2021 senesinde de devam eden göç. Şimdi eminim sokaklarda suriyeli görmekten bıkmış olanlarınız beni anlamayacak, hatta ufaktan haşlayacaktır ama yurtdışında benzer bir muameleye maruz kalmış birisi olarak onlarla ister istemez empati kuruyorum. Üstelik ben bunlar gibi çulsuz da değildim. Ulusal ödüllü televizyoncuydum ama şu an sizin refüj aralarında tek kazak altı donsuz çocuğunu kucağında taşıyan kadına baktığın gibi bakıyorlardı bana da. Raşist, faşist aklına ne geliyorsa de ama avrupanın doğuya bakışı yüzyıllardır köle-sahip modundan öteye geçemedi. Bakın bir zenci abd başkanı oldu ama kraliçenin bakışları orta çağ avrupasını aratmıyor:



Benim tercihim; düzenli ve koordine olması kaydıyla sürekli göç alan ülke statümüzü korumak. Bilmem kaç yüz yıl dünyanın en güçlü devletini, etnik ayrımcılıkla idame ettirmedik biz. Osmanlı toplumu dünyanın en multikültürel yapısıyla 600 yıl hüküm sürdü. Bu göç dalgasının, kültürel tepkimesini yumuşatarak, ekonomimize sert bir darbe indirmesinin önüne geçerek kabul etmeli ve orijin ülkelere yatırımlar yaparak siyasi ve kültürel ilişkileri güçlendirmeliyiz. 21. Yüzyılda hiç bir ülke tankıyla topuyla tüfeğiyle bir başka ülkeyi ilhak etmiyor. Velakin ilişkileri güçlendirerek, uluslararası kamuoyu yaratmada destek kazanıyor. Abd'nin İsrail'le 80 yıldır yaptığı da bu esasen.. Somali, Pakistan, Azerbaycan, Bosna hersek bugün adeta bir Türk eyaletidir bu sayede.. Neden bu gücü Afganistan'a da taşımayalım?

Bingöl'de görev yaptığım sürede geleneksel kahvehanelerden birine gittim. Doğuda bu kültür oldukça gelişmiştir. Yola kadar taşan ufak taburelere genci yaşlısı tüm erkekler, günün dedikodularını, şehirdeki gelişmeleri ve spor müsabakaları hakkında sohbet ederler. Her gün önünden geçerdim, imrendim, oturdum bi köşeye. Şimdi maksat sohbet olunca onlarda, çay ikinci planda kalıyor. Çay istiyosun, ne zaman gelirse.. Kalabalık çünkü ocakta çalışan adam terden sırılsıklam olmuş. Tabi en aşağı 4 kişilik gruplar var kahvehanede, ben tekim. Elimi kaldırdım bi çay istedim, 5 dk gelmedi. Tekrar istedim, tamam dedi bu defa 10 dk getir(e)medi. "Usta 15 dakkadır bi çay bekliyom ya" diye sitem ettim. Çırağın eline tutuşturdu, o da köpeğe mama atar gibi koydu masaya çayı. Bi baktım, çayın içinde koca bir çay sapı! Çay suyundan çok denesi var, çay dolu içi. Hani içip bitirsen, telve gibi yarım bardak çay kalacak dibinde. Neyse dedim içeyim. Çayları yuttum ama parmağım kadar sap kaşık gibi batıyor dudağıma. Tam yarıladım ocakçı sinirle yanaştı yanıma "ne bağırıyon getirecez herhalde acelen ne?!" dedi deminki olaya. Mekân sahibi adam. Höt dese 10 adam toplar beni sakız gibi çiğnerler. Ne diyeceğimi bilemedim. "Çay da çay olsa.. ne yapacam bu sapı?" demiş bulundum. Bu söz, Bingöl'deki son kahvehane anımın da nişanesidir. Ayrıca iş bu başlıkta kast edilen gibi, zaman zaman aklıma gelip "ulan niye cevap veremedim" dediğim kötü, içimde kalan bir anıdır. "Ne yapacam bu sapı?" deyince ocakçı kulağıma kadar eğilip şunu dedi: "e g***ne sok?!"

Saçımı düzleştirip azcık makyaj yapınca herkes beni izleyip bana aşık oluyormuş gibi hissediyorum. Normalde eşofman dışında bir şey giymediğim için beyin anormal tepkiler veriyor tabii.

Stor perde takmak. Nasıl oluyor bilmiyorum ama perdeci geliyor, kornişe lego takar gibi "tık" hallediveriyor. Ben bir deniyorum, dünyanın en zor işine dönüşüyor.

Yediğinin ambalajını elinde, çöp kovasını bulana kadar bekletmek ve oraya atmak. Sanki atar atmaz muhabirler ve televizyoncular etrafımı saracak, tema başkanı elime bi plaket tutuşturup "tebrikler yılın doğa gönüllüsü seçtik sizi" diyecek gibime geliyor. Oysa konteynerin içinde rahatsız ettiğin kediden başka haberi olan olmuyor genelde bgv

Bir şeyi satın aldığında ücretini karşıladığını ifade edici sözcük:

- Aaa! Ayakkabın yeni mi?
+ Evet cınam, 750 liraya aldıam..
- 750 lira mı?!
+ Marka ama!..