Güven Sözlük - Güncel Başlıklar ve Entry'ler

Günlü tutmak deyince çocukluğuma gittim. Her ilkolkul çocuğu gibi bir zamanlar benimde günlük tutmuşlugum vardır. Taki anneme kızıp günlüğümü kalorifer kazanında yakana kadar. O günden sonra birdaha hiç günlük tutmadım. Çok kırılmış ve kızmıştım. Ben günlüğüme "sarı çiçeğim" derdim. Çocukluk işte böyle hitap ederdim. Çünkü günlüğümün dışında sarı çiçekler vardı. Annemde bu sarı çiçek meselesini benim sevgilim var diye yorumlamış. Sözde ben yazdıklarımı ona hitaben yazıyormuşum. Biz muhafazakar biz aileyiz. Annem bu büyütüp beni baya üzdü. Aslında benim asla o taraklarda bezim olmadı, hiçbir zaman. Ben inek kıvamında, kendi halinde bir çocuktum. Bilir misiniz, bilmem Ipek Ongun diye bir yazar vardır. O zamanlar onun gençlik serisi kitapları vardı. Günlük şeklindeydiler. Bende onları okuduktan sonra özenip günlük tutmaya başlamıştım. Kitapta ki kız kiraz agacim deyip baslardi gunluklerine. Tamamen ona özenmemden dolayıydı.

fransıClaude Monet Pierre Auguste, Renoir, Alfred Sisley gibi ressamların 1860'lı yıllarda bir araya gelip grup oluşturmaları ve resimlerini sergilemeleriyle oluşmuş bir sanat akımıdır.

20.yüzyılın ilk yıllarında izlenimciliğe tepki olarak doğan bir sanat akımıdır. dış dünyanın insan üzerindeki etkisini belirtmeyi bir yana bırakır, gerçekçi görüşün yerine, sanatçının kendine özgü görüşü üzerinde durur. seçtiği yöntemlerin temeli bakımından romantizme benzer, ancak aslında bu akımdan farklıdır.

öğretmenlerin çoğu zaman şu kırtasiyeden bu kitabı alın dediği, öğrenciye zerre yararı olmayan olay. çoğunlukla kırtasiye ve öğretmen arasındaki anlaşmadan dolayı kitap(lar) önerilir. üniversitede ise durum bambaşkadır, hoca kendi kitabını size direkt olarak zorla satabilir.

Aslında aşırı midesiz bir insanım. Öyle kolay kolay midem bulanmaz, bir şeylerden tiksinmem. Dolayısıyla bu gün yaşadığım şey bu güne kadar iğrendim şeyler arasında açık ara farkla ilk 10'a garanti girdi.
Yurtta kalıyorum ve yataklarımız ranza şeklinde. Talihsizlik bu ya, yatağım altta. Bu gün telefonla konuşurken elimi üstteki ranzanın tahta kısmında gezdiriyordum, elime kuru bir şeyler geldi. Umarım tahmin ettiğim şey değildir diyerek elime baktım ve ta ta ta taaam.. Kurumuş sümük. Başımı bir kaldırdım kaldırmaz olaydım. Her yer tane tane sümük. Hayır yani vicdansız peçeten yoktu kalkıp elini de mi yıkayamadın? İyi yönden bakayım diyorum, sümüğünü bu kadar çok mu seviyordun da başının üstünde tuttun? Hayır yani ben senin sümüklerini tek tek ıslak mendille toplamak zorunda mıyım? Hadi yatağa sürdün anasını satayım duvara niye sürüyorsun? Daha fazla konuşamayacağım, okuduğunuz için teşekkürler..

kişinin kendisinde var olan duyguyu, düşünceyi veya ortaya koyduğu bir davranışı karşı tarafa aitmiş gibi görmesi durumudur. freud'a göre dedikodu yapmanın arkasında da bu mekanizma vardır. birisi için "rüşvetle zengin oldu, şöyle ahlâksız, böyle rezil..." diyen bir kişinin aslında kendisi aynı durumdadır veya eleştirdiği kişinin yerinde olmak isteyip olamadığı için arkasından konuşup kötüleme yolunu tercih etmektedir.

kişinin duygusal olarak çok etkilendiği bir durum karşısında hiç etkilenmemiş gibi davranması, kendini tüm duygulardan soyutlamasıdır.

özellikle şiddetli geçimsizliğin olduğu evlerde yaşayan çocuklarda sık karşılaşılan bir savunma mekanizmasıdır. evde kıyamet kopar fakat çocuk hiçbir şeyden etkilenmemiş gibi davranarak oyun oynamaya, normal yaşantısına devam eder. çok sevdiği birinin cenazesine katılan bir kişi hiç üzgün değilmiş gibi güçlü görünebilir. bu da duygusal izolasyona bir örnektir.

Psikolojide canlandırmacılık olarak bilinir. cansız olan bir şeyi canlıymış gibi düşünmektir. bir çocuğun pilli oyuncağının canlı olduğunu düşünmesi (çünkü çocuğa göre hareket eden her şey canlıdır), yere düştüğünde yeri tekmelemesi (yer canlıdır çünkü onun canını acıtmaya çalışmıştır), oyuncak bebeğini beslemeye çalışması (insan görünümünde olduğu için) buna örnek gösterilebilecek durumlardandır.

Hoş geldin ey şimdiki zamanım,
Geç gönlümün eşiğinden, tam anı.
Hoş geldin her bölümüm, tamamım.
Uzat ömrümün beşiğinden yanağını.

Beni yanlış anla bunu anlama;
Darda olmasam seni de darlamam.
Hayat bir kumarsa eğer kazandım,
İhtiyacım yok seninle zarlara.

Hoş geldin ey ömrümün başı,
Kalbim ıçinde sadece gül yüzünü taşır.
Hoş geldin gönül evimin dört duvarı, taşı;
Seni arar göğsüne vurmak ıçin başım.

Beni unut ama bunu unutma;
Sana muhtaç ıçerimde büyüttüğün umutlar.
Seninleyken ayaklarımın altında tüm bulutlar,
Uyurum da seni seven kalbi uyutmam.

Hoş geldin karadeniz''im, yağmurum,
Kovanımın prensesi, balmumum.
Hoş geldin tarafımdan sevilmenin mağduru,
Gönlümün ortasında sana açık bir bağ durur.

Hoş geldin anadolu''m, toprağım,
Senin bağrındayım hala kopmadım.
Hoş geldin bitkim, örtüm, yaprağım,
İçimde senden başka bir fırtına kopmadı.

Hoş geldin bitkim, örtüm, yaprağım,
İçimde senden başka bir fırtına kopmadı.

Bir derde ıç çekişim, dışa vuruşum,
Hoş geldin çocukluğum, son kuruşum.
Annem sorunca hiç çekişim, zor duruşum.
Hoş geldin en çirkine bile güzeli konduruşum.

Yanında cüce kalırım, sana aşkım devdir;
Sırf sen seviyorsun diye ben kendimi sevdim.
Birlikte dik duralım, dünya boyun eğsin,
Bırak güzel gözlerini, gözlerime değsin.

Her zaman yürüdüğüm okul yolum, dersim,
İyiyim çok şükür, allah ıyiliğini versin.
Gömleğimin en üst düğmesi, düzü, tersi;
Beslenme çantamdaki boş kalan tek yersin.

Hoş geldin ı̇stanbul''um, aşk kentim;
Yurdum, yüz ölçümüm, gönül köprüm, başkentim!
Seninle coğrafyamın gözlerinden yaş geldi,
Hoş geldin de dirilttin bunca yıllık taş kenti...

Hoş geldin çarpıldığım, ıçim dışım,
Yün kazağım, sonbaharım, kışım.
Hoş geldin atkım, sobam, ısım,
Ne hoş geldin böyle, canım mısın?

Hoş geldin kar yağışım, botum, berem,
Bütün buz tutmuşluğuma can veren.
Hoş geldin gülüm, gül bağımı deren,
İkinci baharım, ıki senem.

Hoş geldin, hoş gel de boş gitme,
Yeter ki sen yanımda koş, yitmem.
Hoş geldin, sen geldiysen ben gitmem,
Ben giderken gelsem bile sen gitme.

Hoş geldin beni bana vurduran,
Bir gelişi dünyaları durduran.
Hoş geldin bana zamanı sorduran,
İçinde sen yoksan zordur an.

Hoş geldin bana saati sorduran,
İçinde sen yoksan zordur an.

Zaten hiçbir zaman seneye kadar kalmayacak kıyafetler için söylenen söz

"her kesimden insanı kucaklamak istiyorum." gibi palavralarla şehrin yönetimini ele geçiren zihniyetin, "israf" gerekçesiyle Mustafa Kutlu, Necip Fazıl Kısakürek ve İskender Pala gibi yazarlarımızın oyunlarını 2019-2020 sezonu repertuvarından çıkarması olayıdır.

Necip Fâzıl'ı, Sabahattin Ali'yi, Nazım Hikmet'i, Yaşar Kemal'i, Mehmet Âkif'i, Tevfik Fikret'i ayrım yapmadan, şucu bucu demeden, her birini ayrı bir değer olarak görüp okuyan biri olarak esefle kınıyorum bu kararı. ayrıca kendini "özgürlükçü, aydın, sanatsever" gibi göstermeye çalışıp eline geçen ilk fırsatta faşistliğin, diktatörlüğün âlâsını ortaya koyan bu zihniyetin destekçisi olmadığım için kendimle gurur duyuyor, vicdanen gayet rahat hissediyorum. "her şey çok güzel olacak" diyenler düşünsün...

2019 türkiye'sinde, izmir'de gerçekleşen tören esnasında bir grup ahmağın, törende sunum yapan tesettürlü bir öğretmenin kılık kıyafetinin "cumhuriyet değerleri"ne aykırı olduğu gerekçesiyle törenden ayrıldığı gündür.



İster isremez Akif'in şu dizelerini hatırladım:

"Şarka bakmaz, garbı bilmez, görgüdan yok payesi
Bir kızarmaz yüz, bir yaşarmaz göz bütün sermayesi"

bir adnan yücel şiiri. saian, berhava şarkısının başında şiirin bir kısmını kullanmıştır ve haydar ertem bu şiiri yaşar kemal'in cenazesinde okumuştur.

türkiye'deki tüm zengin kadın/erkek ve fakir erkek/kadın temalı diziler.

ticari kaygılarla üretilmiş olan sıkıcı, banal her türlü eser/ürün için kullanılan terim. aynı zamanda bir "saian ft. allame" şarkısının ismi.